شمارهٔ ۱ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
لعلت که خجل کرد گل رعنا را
از پسته نمود خالِ مشک آسا را
میخواستم از پستهٔ سبزت شکری
تو بر در بسته خط نوشتی ما را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از زیبایی و معصومیت گل می‌گوید که به خاطر عشق و علاقه، خجالت‌زده است. او به پسته سبز اشاره می‌کند و از آن به عنوان نمادی برای محبت و دل‌تنگی یاد می‌کند که همواره در دلش نشسته است. در نهایت با اشاره به یک خطی که بر در بسته نوشته شده، حسرت و انتظارش را ابراز می‌کند.