شمارهٔ ۵ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای کرده پسند از دو جهان چاره منت
حقّا که دریغ دارم از خویشتنت
چون بیخورشید ذرّه را نتوان دید
بیروی تو در چشم کی آید دهنت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به ستایش زیبایی و اهمیت وجود محبوب می‌پردازد و اشاره می‌کند که بدون حضور او، وجود انسان بی‌فایده است. در واقع، او حق دارد که از خود و وجودش حسرت بخورد چون بدون محبوب، مانند ذره‌ای است که بدون نور خورشید قابل دیدن نیست. بنابراین، حضور محبوب برای دیدن و درک زیبایی‌ها ضروری است.