شمارهٔ ۱۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به توصیف زیبایی و جاذبه لبان محبوب اشاره دارد. می‌گوید که جان و روح همه موجودات به زیبایی لب‌های او وابسته است و شکوفه‌های محبت از لب‌هایش می‌رویند. عشق و شوقی که دل به زلف‌های او دارد، آن‌قدر عمیق است که در تاریکی گم شده است و بیان می‌کند که اگر آب حیات و معانی عمیق عشق از لب‌های او نرسد، دل در ضعف و ناامیدی باقی می‌ماند.