شمارهٔ ۱۳ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای ماه به چهره یا گلی یا سمنی
وز خوش بوئی شکوفه یا یاسمنی
شیرین لب و پسته دهن و خوش سخنی
المنة للَّه که به دندان منی!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به زیبایی ظاهری و خوشبو بودن محبوبش اشاره می‌کند. او محبوب را به ماه، گل، و شکوفه‌های خوشبو تشبیه کرده و از شیرینی لب‌ها و سخن او ستایش می‌کند و در نهایت از خداوند سپاسگزاری می‌کند که محبوبش در زندگی‌اش حضور دارد.