شمارهٔ ۱۵ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آنجا که سر زلف تو جانها ببرد
جانها چو غباری به جهانها ببرد
وانجا که لب لعل تو جان باز دهد
سرگردانی ز آسمانها ببرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر به زیبایی و جذابیت چهره معشوق اشاره شده است. گفته میشود که جاذبهی زلف معشوق جانها را به عنوان غبار در جهان متلاشی میکند و لبهای او جان را آزاد کرده و سبب سرگشتگی در آسمانها میشود. به طور کلی، این ابیات نشاندهنده تأثیر عمیق و مخرب زیبایی معشوق بر جان عاشقان است.