شمارهٔ ۱۶ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن خندهٔ خوش اگرچه پیوسته بهَست
اما به هزار و به آهسته بهَست
در بند درِ پستهٔ شورانگیزت
کان شوری پسته نیز در بسته بهَست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به شادی و خنده اشاره دارد که همیشه و پیوسته وجود دارد، اما به آرامی و با احتیاط بیان میشود. همچنین به زیبایی و شگفتیهایی که در دل چیزهای پنهان وجود دارد، اشاره میکند؛ مانند شور و شوقی که در پسته بسته نهفته است.