شمارهٔ ۲۰ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زهرم آید شکرستان بی لبِ تو
بگرفت مرا دل از جهان بی لبِ تو
گفتی که تو زود از لب من سیر شوی
بس سیر شدم بُتا ز جان بی لبِ تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از تلخی دنیای بدون محبوبش می‌گوید. او احساس می‌کند که زندگی‌اش بدون لب‌های محبوب، زهرآگین و خسته‌کننده است. حتی اگر محبوبش گفته باشد که او از لب‌هایش سیر می‌شود، او این احساس را در وجودش تجربه کرده و از محبوبش جدا افتاده است.