شمارهٔ ۱۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عمیق و دردناک عاشقانه اشاره دارد. شاعر از شخصی که دل او را می‌برد سخن می‌گوید و می‌گوید که دل او پر از خون و درد است. او با بیان این که وقتی آن شخص دلش را می‌برد، باید به یاد داشته باشد که آن دل پر از احساسات و زخم‌هاست و در نهایت با شکر و خنده آن را می‌برد، نشان می‌دهد که این جدایی برایش بسیار سخت و عذاب‌آور است.