شمارهٔ ۱۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و نورانی بودن ماه اشاره دارد که هم بر زمین و هم بر آسمان می‌تابد. شاعر به منبع وجود و زندگی در هر دو جهان اشاره می‌کند و می‌نویسد که این ماه، اگرچه یک ذره کوچک به نظر می‌رسد، اما در واقع در خود همه چیز را دارد و همچون ماهی که از آسمان جان می‌گیرد، زندگی را به ارمغان می‌آورد.