شمارهٔ ۲۶ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به بررسی کلیت وجود و اجزای آن می‌پردازد. او به این نتیجه می‌رسد که در هر جز از این کل، دو جنبه یا دو کُن وجود دارد. او این کل را به یک دریا تشبیه می‌کند که بدون سر و پا است و هرچه بیشتر در آن غور کند، بیشتر دریا را مشاهده می‌کند. به طور کلی، این شعر به یگانگی و پیچیدگی هستی اشاره دارد.