شمارهٔ ۳۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از حالت درونی خود سخن می‌گوید و به احساس درد و سرگشتگی اشاره دارد. او می‌گوید که گاهی دلش غرق در خون است و در حالت سردرگمی و افتادگی به سر می‌برد. همچنین به یک دریای عمیق اشاره می‌کند که برای گم شدن در آن نياز است، اما هر چه بیشتر به درون آن می‌رود، خود را بیشتر گم می‌کند و به نوعی از وجود خود دور می‌شود.