شمارهٔ ۴۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات نشان می‌دهند که همه چیزهایی که از عدم به وجود آمده‌اند، تحت تاثیر این واقعه بزرگ هستند و به نوعی از آن مست هستند. اگر حتی یک ذره از پرده ی واقعیت بیرون بیاید، می‌تواند زیبایی و ترتیب را به وجود آورد. به عبارت دیگر، هر ذره‌ای که وجود دارد، پتانسیل ایجاد و تغییر را در خود دارد.