شمارهٔ ۴۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به روزی اشاره می‌کند که نور خورشید مانند باران در دنیا می‌بارید و جاذبه‌ای خاص به طبیعت بخشیده بود. ناگهان خداوند به کلوخ (خاک) که انسان از آن ساخته شده نگاه کرد و از آن خاک، انسان را آفرید. یعنی از آن وقتی انسان به وجود آمد، از آن کلوخ مردم شکل گرفتند.