نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۷ عطار

عطار نیشابوری / باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا کی خود را ز پای و سراندیشی

پیش و پس و زیر و هم زبر اندیشی

چون جمله یکیست هرچه میبینی تو

مشرک باشی گر دگری بر اندیشی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به موضوع وحدت و یگانگی در اندیشه اشاره دارند. شاعر به مخاطب می‌گوید که چرا باید به تفکرات مختلف و متناقض، چه در ظاهر و چه باطن، پرداخته و دچار تشتت نظر شویم. او تأکید می‌کند که همه چیز در واقع یکی است و اگر به غیر از این بیندیشیم، به نوعی شرک ورزیده‌ایم. در واقع، ما باید از دوگانگی و تفرقه فاصله بگیریم و به یک حقیقت واحد توجه کنیم.