نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸ عطار

عطار نیشابوری / باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

عالم همه گفت و گوی خود می‌بیند

بر سالک جست و جوی خود می‌بیند

هر چیز که هست جمله چون آیینه‌ست

در دست گرفته روی خود می‌بیند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به مفهوم جهان و خودشناسی اشاره می‌کند. او می‌گوید که عالم مانند یک گفتگو است و هر سالکی (جستجوگر) در این عالم به دنبال شناخت خود می‌گردد. همچنین، او توضیح می‌دهد که هر چیزی که وجود دارد، مانند آیینه‌ای است که انسان در آن، تصویر خود را می‌بیند و به درون خود نگاه می‌کند. به عبارتی دیگر، همه چیز در جهان بازتابی از خود فرد است.