شمارهٔ ۸۶ عطار
عطار نیشابوری / باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل را نه ز آدم و نه حواست نسب
جان را نه زمین نه آسمان است طلب
نه زَهره که باد بگذرانم بر لب
نه صبر که تن زنم، زهی کار عجب!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این چند بیت به مفهوم عمیق و اساسی وجود انسان اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که دل و جان او وابسته به چیزهای دنیوی مثل آدم، حوا، زمین و آسمان نیستند. او از احساسات و عواطفی مانند عشق و صبر نیز آزرده است و به نوعی به بی‌معنایی و عجیب بودن زندگی اشاره می‌کند. به طور کلی، این ابیات تأکید بر جستجوی معانی فراتر از دنیای مادی و محدودیت‌های انسانی دارند.