شمارهٔ ۸۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بررسی نقش‌ها و ظواهر زندگی می‌پردازند و بیان می‌کنند که تا کی باید در دنیای ظاهری و ملول‌کننده باقی ماند. شاعر از طلسم‌های موجود در زندگی (زنده و مرده) صحبت می‌کند و می‌سازد که اگر پرده‌های این زندگی برطرف شود، همه چیز به حالتی طبیعی و حقیقی بازخواهد گشت و آنچه که انجام نشده، به نوعی جبران خواهد شد. به طور کلی، این ابیات اشاره به گذر از وسوسه‌های دنیوی و رسیدن به حقیقت دارد.