نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱ عطار

عطار نیشابوری / باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گفتم: «ز میان جان شوم خاک درش

تا بوک بود بر من مسکین گذرش»

او خود چو ز ناز چشم مینکُند باز

کی بر منِ دلسوخته افتد نظرش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از عشقش صحبت می‌کند و به شدت خواهان توجه محبوبش است. او بیان می‌کند که حاضر است جانش را فدای محبوب کند و حتی خود را به خاک او تبدیل کند تا شاید بتواند لحظه‌ای توجه او را جلب کند. او به ناز محبوب اشاره می‌کند و از بی‌توجهی‌اش ابراز حسرت می‌کند و می‌گوید که با وجود عشقش، محبوب هیچگاه بر دل سوخته‌اش نگاهی نمی‌اندازد.