نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹ عطار

عطار نیشابوری / باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ماهی که به قد سرو روانم آمد

دلتنگی او آفت جانم آمد

دلتنگ چنان شد که اگر جهد کنم

گِرد دل او برنتوانم آمد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از دلتنگی و احساسات عمیق خود سخن می‌گوید. او به نوعی درگیر عشق و محبت است و این احساسات چنان قوی‌اند که او را به شدت تحت تأثیر قرار داده‌اند. حس دلتنگی او به قدری عمیق است که تلاشش برای فراموش کردن آن بی‌فایده است و نمی‌تواند از خیال محبوبش رهایی یابد.