شمارهٔ ۱۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به وصف عشق و غم می‌پردازد. شاعر از ابر به عنوان نمادی از عشق صحبت می‌کند که باعث ریزش اشک و درد می‌شود. او همچنین به راهی اشاره می‌کند که پر از غم و سختی است، به طوری که در آن شب و روز تحیر و افسردگی حاکم است و باران غم و اندوه بر زمین می‌بارد.