نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای عشقِ تو عینِ عالم حیرانی

سودای تو سرمایهٔ سرگردانی

حالِ من دلسوخته تا کی پرسی

چون میدانم که به ز من میدانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه و ناتوانی معشوق در درک حال عاشق می‌پردازد. شاعر عشق را به عنوان یک جهان پر از حیرت و سردرگمی توصیف می‌کند و از وضعیت دل‌سوخته‌اش می‌گوید. او از معشوق می‌پرسد که تا چه زمانی حالش را محاسبه خواهد کرد، در حالی که می‌داند معشوق خود بهتر از او از او خبر دارد.