شمارهٔ ۲۶ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دردی که ز تو رسد دوا نتوان کرد
بر هر چه کنی چون و چرا نتوان کرد
دستار ز دست تونگه نتوان داشت
کز دامن تو دست رها نتوان کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر این است که درد و رنجی که از محبوب ناشی می‌شود، هیچ درمانی ندارد و هر تلاشی برای بحث و بررسی آن بی‌فایده است. همچنین، اشاره به وابستگی عمیق به محبوب دارد که به سادگی نمی‌توان از آن رهایی یافت. در واقع، این احساس را نمی‌توان نادیده گرفت یا از آن فاصله گرفت.