شمارهٔ ۲۷ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هم عاشق آن روی چو مه خواهم بود
هم فتنهٔآن زلف سیه خواهم بود
بر باد مده مرا که من در ره تو
تا خواهم بود خاک ره خواهم بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و محبوب خود صحبت می‌کند. او اعلام می‌کند که همزمان عاشق زیبایی صورت محبوبش و هم زلف‌های سیاه و فریبنده‌اش است. او درخواست می‌کند که او را رها نکنند، زیرا در راه عشق محبوبش، حتی اگر به خاک پای او تبدیل شود، همچنان در آن مسیر خواهد بود.