نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

زان روز که عشق تو به من درنگریست

خلقی به هزار دیده بر من بگریست

هر روز هزار بار در عشق توام

میباید مُرد زار و میباید زیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر تأثیر عمیق عشق بر زندگی فرد است. شاعر از لحظه‌ای صحبت می‌کند که عشق معشوق به او توجه کرده و از آن روز به بعد، همه چیز تغییر کرده است. او احساس می‌کند که هر روز باید در عشق معشوق زندگی کند و با وجود درد و رنج ناشی از این عشق، همچنان باید زنده بماند. عشق، برای او به‌طور همزمان منبع غم و شادی است.