شمارهٔ ۳۰ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بس قصّه که بر خلق شمردم ز غمت
بس قصّه که زیر خاک بردم ز غمت
گر شادی تو در غم این مسکین است
تو شاد بزی که من بمردم ز غمت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از غم و اندوهی که بر دلش سنگینی می‌کند صحبت می‌کند. او از داستان‌ها و دردهایی که به خاطر محبوبش تحمل کرده می‌گوید و ابراز می‌کند که اگر شادی محبوبش در غم اوست، بهتر است که او شاد باشد، حتی اگر این باعث مرگ شاعر شود. شاعر در اینجا حس عمیق فراق و رنج را به تصویر می‌کشد.