شمارهٔ ۳۱ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در عشق توام هم نفس اندوه تو بس
در درد توام دسترس اندوه تو بس
در تنهائی که یار باید صد کس
گر نیست مرا هیچ کس، اندوه تو بس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر بیان می‌کند که در عشق، او بخشی از اندوه معشوقش است و در درد و تنهایی او شریک است. حتی اگر هیچ کس دیگر در کنار او نباشد، همین اندوه معشوق برایش کافی است. به عبارت دیگر، عشق و اندوه معشوق به او معنا می‌دهد و او را از تنهایی نجات می‌دهد.