شمارهٔ ۳۳ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تن را که در آتش عذاب افتاده است
بر رشتهٔ جان هزار تاب افتاده است
دل را که به سالها عمارت کردم
اکنون ز می عشق، خراب افتاده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به تعبیر عذاب و دردهای عمیق خود اشاره می‌کند. او از تن خویش سخن می‌گوید که به عذاب گرفتار شده و جانش در کشش و تلاطم است. همچنین دلش که سالها برای آن تلاش و ساخت و ساز کرده، اکنون به خاطر عشق و وابستگی خراب شده است. این ابیات نشان‌دهنده‌ی رنج و آسیب‌های عاطفی شاعر است.