شمارهٔ ۳۲ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در عشق تو من با دل پرخون چکنم
چون افتادم ز پرده بیرون چکنم
گفتم نفسی برآرم از دل با تو
دل رفت و نفس نماند اکنون چکنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از درد و رنجی که در عشق تجربه کرده صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که با دل شکسته‌اش در عشق سرگشته است و وقتی از حجاب غم بیرون می‌آید، نمی‌داند چگونه ادامه دهد. او به این نکته اشاره می‌کند که حتی تلاش کرده نفسش را به عشق بدهد، اما حالا دلش رفته و هیچ چیزی برای او نمانده است.