نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۷ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در عشق تو خوف و خطرم بسیارست

خون دل وآه سحرم بسیارست

زان روز که در عشق تو شور آوردم

زان شور نمک بر جگرم بسیارست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساسات عمیق و دردهای ناشی از عشق سخن می‌گوید. او به خطرات و رنج‌هایی که در مسیر عشق‌اش کشیده اشاره می‌کند و می‌گوید که از زمانی که به عشق محبوبش وارد شده، درد و زحمتش افزایش یافته است. در واقع، عشق برای او هم لذت‌بخش و هم پر از درد و رنج است.