نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۳ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون درد و دریغ از دل ریشم بنشد

جان شد به دریغ ودرد خویشم بنشد

گفتم که چو سایه میروم از پس او

این نیز چه سود چون ز پیشم بنشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر احساسات عمیق عذاب و افسوس شاعر هستند. شاعر از درد و رنجی که در دل دارد صحبت می‌کند و ابراز می‌کند که جانش نیز متاثر از این درد و دریغ است. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اگر به دنبال کسی برود و مانند سایه او باشد، چه فایده‌ای خواهد داشت وقتی که آن شخص دیگر در کنار او نیست. به طور کلی، ابیات به موضوع غم و جدایی می‌پردازند.