شمارهٔ ۶ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جانا! تو کجائی که نیازم بینی
وین نالهٔ شبهای درازم بینی
از ضعف چنانم که نیایم در چشم
گر بازآئی مدان که بازم بینی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از دوری محبوب خود شکایت می‌کند و ابراز می‌کند که در شبهای طولانی از غم و ناتوانی رنج می‌برد. او از محبوب می‌خواهد که برگردد و تأکید می‌کند که اگر بازگردد، به خاطر ضعف و گرفتاری‌های خود نمی‌تواند خودش را نشان دهد.