نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای قوم! اگر همدم این مسکینید

ماتم زدهای بر سر من بگزینید

وی جملهٔ ذرّات جهان میبینید

تا حشر به ماتم دلم بنشینید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از قوم خود می‌خواهد که اگر همدرد او هستند، در غم و ماتم او شریک شوند. او از آنها می‌خواهد که در کنار او بنشینند و احساساتش را درک کنند، زیرا او در غم بزرگی به سر می‌برد. شاعر بیان می‌کند که تمام ذرات جهان شاهد این غم او هستند و از همه می‌خواهد تا در این ماتم کنار او بمانند.