نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر مرد رهی همدم و همدردم باش

پس زن صفتی مکن یکی مردم باش

انکار چه میکنی بیا گر مردی

هم زانوی من دمی درین دردم باش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات از شاعر خواسته شده که اگر مردی و همدردی، باید همراهی کند و از صفات زنانه دوری کند. او از طرف مقابل می‌خواهد که اگر واقعا مرد است، در لحظات سختی نیز هم‌پای او باشد و در درد و رنج او شریک شود.