شمارهٔ ۱۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از احساسات عمیق خود در مواجهه با غم و اندوه سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که هر لحظه با غمی نو مواجه می‌شود و زندگی‌اش پر از حسرت و آوارگی است. حتی اگر یک غم داشته باشد، آن هم باعث می‌شود که به اندوهی جدید دچار شود و در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که این حس غم و ماتم جزئی از زندگی‌اش شده است.