شمارهٔ ۱۶ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از دل‌مشغولی و اندیشه‌ای که همواره با اوست صحبت می‌کند. این اندیشه و غم، در هر کجا که باشد، همراه اوست. همچنین، او ابراز می‌کند که از این وضعیت رنج می‌برد و تنها دلش با کسی که دوست دارد، آرامش می‌یابد. در واقع، این ابیات بیانگر احساس تنهایی و اندوه شاعر است که به طور مداوم با اوست.