شمارهٔ ۲۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و رنجی صحبت می‌کند که نمی‌داند منشاء آن چیست. او به طرز شگفت‌زده‌ای به این موضوع اشاره می‌کند که چرا این درد و رنج به سراغش آمده و به چه علت احساساتی شدید مانند تیزی یک تیغ را تجربه می‌کند. به طور کلی، شعر نشان‌دهنده سردرگمی و ناامیدی شاعر از درک دلیل مشکلاتش است.