نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۲ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون خیل بلا ز پیش و از پس بودم

ناکس باشم اگر دلِ کس بودم

کارِ من دلسوخته آه است همه

گردر گیرد یک آهِ من بس بودم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساس تنهایی و رنج خود سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که در برابر مشکلات و بلاها قرار دارد و اگر دل کسی را شکسته باشد، خود را ناکارآمد می‌داند. او همه تلاش خود را در بیان درد و دلسوزی می‌بیند و اعتقاد دارد که یک آه از دل سوخته‌اش می‌تواند به اندازه کافی اثرگذار باشد.