نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۳ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ره نیست بدان دانه کِشتند مرا

وز قصّهٔ آن خط که نوشتند مرا

گر میبندانم آنکه درمان من است

دانم که ز درد او سرشتند مرا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس جدایی و درد اشاره دارد. شاعر از بی‌راه‌نمایی در زندگی و کشتگی که متحمل شده سخن می‌گوید. او به این موضوع اشاره می‌کند که اگر کسی که می‌تواند به او کمک کند، او را مورد اذیت قرار دهد، دردش ناشی از همان عشق و علاقه است. به طور کلی، شاعر از نداشتن راه و دردی که از دیگران می‌کشد سخن می‌گوید.