شمارهٔ ۴ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عاشق ز همه کار جهان فرد بود
از هر دو جهان بگذرد و مرد بود
پیوسته دلش گرم و دمش سرد بود
از ناخنِ پای تا به سر درد بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره فردی است که عاشق و دل‌باخته است. او از هر گونه کار و دغدغه این جهان فراتر رفته و به نوعی بزرگ‌مردی محسوب می‌شود. قلبش همیشه پر از عشق و گرماست، اما نفسش آرام و خنک است. او به دلیل عشقش از دردهای فراوانی رنج می‌برد، از سر تا ناخن پایش احساس درد را تجربه می‌کند.