نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا چند ز زاهد ریائی آخر

دُردی درکش که مردِ مائی آخر

ما را جگر از زهد ریائی خون شد

ای رندِ‌قلندری کجائی آخر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به نقد زهد و ریاکاری زاهدان می‌پردازد و از درد و عذاب ناشی از این رفتارها سخن می‌گوید. او از رند قلندری که در حقیقت، آزاد و دور از ریا است، می‌خواهد که بیاید و او را از این درد نجات دهد. به طور کلی، شعر به تضاد بین زهد ظاهری و حقیقت معنوی اشاره دارد.