نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر زهد کنی سوز وگدازت ببرد

عُجْب آورد و شوق ونیازت ببرد

زنهار به گرد من مگرد ای زاهد

کاین رندِ قلندر از نمازت ببرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات اشاره به این دارند که اگر زاهدی از خود زهد و دوری از دنیا را نشان دهد، ممکن است در دلش آتش شوق و نیاز به چیزهای غیرمادی از بین برود. شاعر از زاهد می‌خواهد که دور او نگردد، زیرا این "رند قلندر" (شخصی آزاداندیش و ناقد) ممکن است اثر معنوی نماز او را تحت تأثیر قرار دهد. در واقع، این ابیات به نوعی نقد به زهد سطحی و لزوم درک عمیق‌تری از معنویت دارند.