نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گل گفت: اگرچه ابر صدگاهم شُست

آن دست همی ز عمر کوتاهم شُست

بلبل بر گل ازین سخن زار گریست

یعنی همه روز خون به خون خواهم شُست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گل به ابر می‌گوید که اگرچه او (ابر) روزها دستش را از عمر کوتاه او می‌شوید و زندگی‌اش را از او می‌گیرد، اما بلبل به خاطر این صحبت گل به شدت غمگین و ناراحت است و از عشق و درد خود فریاد می‌زند که هر روز خون دل خواهد خورد. به طور کلی، این اشعار به زوال و غم عشق و زندگی کوتاه اشاره دارد.