شمارهٔ ۱۷ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گل گفت که تا روی گشادند مرا
هم بر سر پای سر بدادند مرا
هر چند لطیفِ عالمم میخوانند
بنگر تو که چه خار نهادند مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گل به بیان احساسات خود می‌پردازد و می‌گوید که زمانی که به او توجه کردند، به گونه‌ای نامناسب با او رفتار کردند. او به لطافت و ظرافت خود اشاره می‌کند، اما تأکید می‌کند که مردم او را با بی‌احترامی و آسیب درک کرده‌اند.