شمارهٔ ۲۱ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گل گفت: که گه زخم زند صد خارم
گه باد به خاک ره فشاند خوارم
گه مردِ گلابگر بر آتش نهدم
آخر منِ غم کش چه جنایت دارم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گل به بیان احساسات خود میپردازد و از درد و رنجهایی که تحمل میکند صحبت میکند. او میگوید که گاهی زخم میزند و گاهی وقتها روی زمین میافتد. همچنین اشاره میکند که گاه به خاطر آتش و گرما، به خود آسیب میزند. در نهایت، گل از اینکه غم و رنج را تحمل کرده، ابراز نگرانی میکند و این پرسش را مطرح میکند که چه گناهی کرده است که این همه عذاب میکشد.