نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۲ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گل گفت: مرا خون جگر خواهد ریخت

بر خاک رهم کنار زر خواهد ریخت

ای ابر! بیا و آب زن بر رویم

کآبِ رخ من گلابگر خواهد ریخت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، گل با حسرت و عاطفه صحبت می‌کند و می‌گوید که به خاطر دلی شکسته، خون جگرش بر زمین خواهد ریخت. او خواستار بارش باران از ابر است تا آب بر چهره‌اش بریزد، چرا که این قطرات آب همچون گلاب خواهند بود. در واقع، احساسات غم و زیبایی‌ها در کنار هم به تصویر کشیده شده‌اند.