شمارهٔ ۴۳ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با گل گفتم که داد بستان و برو
آب رخ خود خواه ز باران و برو
گل گفت که برمن ابر از آن میگرید
یعنی که بشوی دست از جان و برو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر با گل سخن می‌گوید و از او می‌خواهد که به سوی آب برود و از خود مراقبت کند. گل در پاسخ می‌گوید که ابر بر او می‌بارد و در واقع از او می‌خواهد که از زندگی و مشکلات دل بکند و به سمت یک زندگی بهتر برود.