شمارهٔ ۴۶ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بلبل به سحر نعره‌زنان می‌آشفت
وز غنچهٔ سر تیز حدیثی می‌گفت
چون غنچه درون پوست زر داشت نهفت
در پوست نگنجید و ز شادی بشکفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
بلبل در اوایل صبح با صدای بلند و شاداب خود شروع به آواز خوانی می‌کند و از زیبایی و رازهای غنچه‌ها سخن می‌گوید. غنچه‌ای که درون خود زیبایی و لطافتی گرانبها دارد، به خاطر شادی و سرور نمی‌تواند در پوست خود بماند و شکوفا می‌شود.