شمارهٔ ۴۷ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در غنچه نگاه کن که چون میجوشد
پیکانش نگر که همچو خون میجوشد
بلبل سرِپیکانش به منقار بسفت
خون از سرِ پیکانش برون میجوشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی غنچه و جوشش آن اشاره می‌کند و پیکان غنچه را به خون تشبیه می‌کند که در حال جوشیدن است. بلبل نیز به سر پیکان غنچه می‌چسبد و از آن خون جاری می‌شود. این تصویر به عمق احساسات و زیبایی طبیعت پرداخته و احساسات عاشقانه را به تصویر می‌کشد.