نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۳ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گل عمر بسی کرد طلب پس چه کند

آورد ز غنچه جان به لب پس چه کند

بلبل سبقی از ورق گل میخواند

تکرار همی کند به شب پس چه کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به موضوع گذر عمر و تلاش برای به دست آوردن چیزهای بیشتر اشاره می‌کند. او می‌گوید که عمر خود را صرف طلب و جستجو کرده و حالا با نزدیک شدن به انتهای عمر، چه کاری می‌تواند انجام دهد. همچنین، بلبل که از زیبایی گل می‌پرد و شعر می‌خواند، بارها و بارها این کار را تکرار می‌کند، در حالی که شاید معنی واقعی عقب‌نشینی از زندگی را نمی‌فهمد. در نهایت، شاعر به نگرانی و حسرتی اشاره دارد که در مواجهه با گذر زمان به انسان دست می‌دهد.