نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بلبل همه شب شرحِ وصالت میخواند

مه طلعت خورشیدِ کمالت میخواند

گل پیش رخِ تو صد وَرَق بازگشاد

وز هر وَرَق آیتِ جمالت میخواند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، بلبل شب‌ها به وصف زیبایی و کمال معشوق می‌پردازد و هر لحظه از عشق او می‌گوید. گل نیز برای نشان دادن زیبایی‌های معشوق، هزاران برگ را باز می‌کند و از هر برگ نشانی از جمال او را نمایان می‌سازد. در واقع، این اشعار به عشق و زیبایی معشوق اشاره دارند.